عموما با زندگی هماهنگ نیستم
واون رو تجربه نمی کنیم
وقتی به این دنیا میام
درسته جون داریم
نفس میکشیم
راه میریم
اراده و انتخاب داریم
اما این تجربه زندگی نیست
خودمونو تجربه میکنیم
کاملا از زندگی فاصله داریم
چون مهمترین چیز برامون حفظ خودمونه
خودی-که هیچ گونه پیش آگاهی ازش نداریم
حفاظت از خود و درک و شناخت ظرفیتها و توانائیهایمون
برامون در درجه نخست است
بعضی ها تمام عمر اسیر تجربه خودشون و افکار و باورهاشون میشن
و بدون شناخت زندگی خاموش میشن
وعده خیلی کمی زود این مرحله رو پاس میکنند
و به زندگی زنده و ابدی میرسند
پیرامون این مطلب خوب فکر کنید
ببینید کجائید؟
اسیر خود
یا رها ؟
<استاد شاهد>
نظرات شما عزیزان: